Co obejmują kontakty z dzieckiem ?

Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności:

– przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu)

– bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji,

– korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Uregulowanie kontaktów z dzieckiem przed sądem

Każdy z rodziców może złożyć do sądu wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. We wniosku koniecznym jest zaproponowanie sposobu w jaki miałyby się one odbywać. Rodzic powinien wskazać dni i godziny kontaktów, określić miejsce kontaktów czy też sposób zabierania dziecka na kontakt i odwiezienia dziecka po spotkaniu.

Sąd po zbadaniu sprawy i uwzględnieniu dobra dziecka ureguluje kontakty w drodze postanowienia. W czasie postępowania niekiedy powstaje potrzeba powołania opinii biegłych na okoliczności związane z częstością i sposobem w jaki miałby odbywać się kontakty z dzieckiem.

Kontakty z dzieckiem, a ugoda przed mediatorem

Kontakty z dzieckiem mogą zostać uregulowane w drodze ugody zawartej przed mediatorem. Taka ugoda może być za zgodą stron zatwierdzona przez sąd i wówczas ma moc orzeczenia sądowego. W związku z tym podlega wykonaniu w drodze egzekucji.

Wykonywanie orzeczenia o kontaktach z dzieckiem

Gdy zapadnie orzeczenie bądź strony zawrą ugodę na każdym z rodziców ciąży obowiązek wykonywania kontaktów z dzieckiem. To oznacza, że rodzic opiekujący się na co dzień dzieckiem nie może przeszkadzać w kontaktach drugiemu z rodziców i powinien dziecko na spotkanie przygotować. Z kolei rodzic spotykający się z dzieckiem powinien przychodzić na spotkania i przestrzegać terminów.

Utrudnianie kontaktów z dzieckiem

Niekiedy rodzic wbrew orzeczeniu określającemu kontakty z dzieckiem nadal je utrudnia. W takiej sytuacji prawo rodzinne przewiduje możliwość ukarania rodzica za utrudnianie kontaktów i nałożenie na taką osobę kary pieniężnej.

Ograniczenie kontaktów z dzieckiem

Kodeks rodzinny przewiduje możliwość ograniczenia kontaktów z dzieckiem, ponieważ czasami mogą one naruszać dobro dziecka. To może mieć miejsce np. w sytuacji gdy rodzic prezentuje zachowania mogące mieć demoralizujący wpływ na dziecko, nie daje rękojmi należytej opieki nad dzieckiem. Z tego względu sąd może zezwolić na kontakty w obecności kuratora czy też zakazać spotkań.

Zmiana orzeczenia o kontaktach z dzieckiem

Zarówno ugoda jak i postanowienie sądu określające kontakty z dzieckiem mogą zostać zmienione. Dzieje się tak, ponieważ w miarę upływu czasu zmieniają się okoliczności np. dziecko dorasta. Z racji tego kontakty z dzieckiem należy dostosować do aktualnych potrzeb dziecka i rodzica.

Zobacz także:

Rozwód

Alimenty 

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy odpowiednie rozwiązanie dla Naszych Klientów. 

Artykuł Kontakty z dzieckiem pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Koronawirus a prawo pracy

Obowiązek zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy

Na pracodawcy spoczywa obowiązek organizacji pracy w sposób zapewniający higieniczne i bezpieczne jej wykonywanie. Każdy zatrudniający pracowników powinien informować o zagrożeniach dla życia i zdrowia oraz podejmować działania ochronne w celu eliminacji zagrożeń.

Aby zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się wirusa SARS-Co-2 koniecznym jest wprowadzenie szczególnych procedur w zakładach pracy. W tym celu pracodawca powinien sporządzić odpowiednie instrukcje, skierować pracowników do pracy zdalnej, ograniczyć możliwość kontaktu pracowników z osobami z zewnątrz i między sobą, mierzyć temperaturę ciała pracowników czy zaopatrzyć pracowników w środki ochrony indywidualnej.

W przypadku niezapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, pracownik może rozwiązać umowę o pracę z winy pracodawcy, a nawet żądać odszkodowania.

Zlecenie pracy zdalnej

Jeżeli specyfika pracy jaką wykonuje pracownik pozwala na to by wykonywał on ją będąc poza zakładem pracy. Polecenie wykonywania pracy zdalnie nie powoduje konieczności zmiany warunków płacy i pracy. Jej wykonywanie ma charakter czasowy.

Obowiązek wypłaty wynagrodzenia za czas przestoju

Pracodawca ma obowiązek wypłaty wynagrodzenia pracownikowi  za czas przestoju wynikającego z przyczyn dotyczących pracodawcy. Należy uznać, że konieczność zamknięcia zakładu pracy w celu przeciwdziałania COVID-19 jest przyczyną dotyczącą pracodawcy – mimo, że będzie to przyczyna niezawiniona przez pracodawcę.

W dniu 31 marca 2020 roku uchwalona została tzw. tarcza antykryzysowa, która wprowadza liczne zmiany w zakresie wynagrodzeń. W razie wystąpienia u pracodawcy przestoju ekonomicznego wypłaca się pracownikowi wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%. Wynagrodzenie nie  może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Z kolei w przypadku spadku obrotów gospodarczych pracodawca może zawrzeć z pracownikami porozumienie wprowadzające mniej korzystne dla pracownika warunki pracy i płacy niż wynikające z zawartych umów o pracę

Pracodawca może zmienić wymiar czasu pracy

Przedsiębiorca może pracownikom obniżyć wymiar czasu pracy o 20%, jednak nie więcej niż do 0,5 etatu. W takim wypadku wynagrodzenie także nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Pracodawca może, na czas oznaczony do czasu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji.

Takie rozwiązanie ma zastosowanie tylko do niektórych rodzajów działalności np. stacji gazu ziemnego czy zapewnieniu funkcjonowania systemów

Istnieje także możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o wprowadzeniu zrównoważonego czasu pracy. Na jego podstawie dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy.  Przedłużenie może wynosić nie więcej niż do 12 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12 miesięcy. Jest  on równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Porozumienie tej treści może być zawarte w przypadku spadku obrotów gospodarczych. 

Prawo do wypowiedzenia umowy o pracę

W okresie epidemii zakłady pracy borykają się z problemem przestoju i wysokimi kosztami działalności gospodarczej. Jednym ze sposobów zmniejszenia kosztów zapewne stanie się redukcja zatrudnienia. Pracodawca może w tym czasie wypowiedzieć umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. W niektórych przypadkach okres wypowiedzenia może zostać skrócony za odszkodowaniem. Pracodawca może zwolnić pracownika od wykonywania obowiązku pracy do upływu okresu wypowiedzenia.

Zmiana warunków pracy i płacy

Na tej samej zasadzie pracodawca może wypowiedzieć warunki płacy i pracy. Oczywistym jest w tym przypadku zaproponowanie pracownikowi nowych warunków. W tym trybie pracodawca może przenieść pracownika na inne stanowisko, zmienić wymiar czasu pracy, zmienić wysokość wynagrodzenia. Proponując pracownikowi nowe stanowisko pracy należy mieć na względzie jego kwalifikacje zawodowe.

Porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników

Prawo pracy dopuszcza możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia. Przesłanką jego zawarcia jest uzasadniona (trudna) sytuacja finansowa pracodawcy. Takie porozumienie może być zawarte gdy zakład pracy nie jest objęty zbiorowym układem pracy lub gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 20 pracowników.

Zawieszenie przepisów prawa pracy

W związku z trudną sytuacją finansową pracodawcy istnieje możliwość zawarcia porozumienia o zawieszeniu przepisów prawa pracy. Dotyczy to postanowień układów zbiorowych, regulaminów, statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Należy pamiętać, że niedopuszczalnym jest zawieszenie przepisów kodeksu pracy i innych ustaw oraz rozporządzeń.

Zarówno wprowadzenie stanu przestoju ekonomicznego, obniżonego wymiaru czasu pracy  czy zrównoważonego czasu pracy wymaga zawarcia z pracownikami porozumienia. W jego treści zawiera się wszystkie warunki dotyczące funkcjonowania zakładu pracy.  Porozumienie jest zawierane z organizacjami zakładowymi reprezentującymi pracowników bądź z wybranymi do tego celu przedstawicielami pracowników.

Obok wspomnianych porozumień pracodawca może zawrzeć na czas określony porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę.

W zakresie i przez czas określony w porozumieniu nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy,  warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy.

Zobacz także:

Koronawirus a prawa pracownika

Koronawirus a prawo pracy

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy dla Naszych Klientów odpowiednie rozwiązania.

Artykuł Koronawirus a prawo pracy pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Prawo pracownika do pracy w bezpiecznych i higienicznych warunkach pracy

Na pracodawcy ciąży obowiązek ochrony zdrowia i życia pracowników poprzez stworzenie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. To powoduje, że musi on:

– zorganizować pracę w sposób zapewniający realizacje wspomnianego obowiązku,

– zapewnić przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa,

– reagować na potrzeby w zakresie bezpieczeństwa i dostosowywać środki do zmieniających się warunków pracy

– informować pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i działaniach ochronnych podjętych w celu eliminacji zagrożeń.

Działaniami realizującymi powyższe obowiązki jest chociażby ograniczenie kontaktu z osobami z zewnątrz zakładu pracy, powierzenie wykonywania pracy w formie zdalnej, przygotowanie odpowiedniej instrukcji, mierzenie temperatury ciała pracownikom, zapewnienie pracownikom środków ochrony indywidualnej np. rękawiczek, maseczek.

Pracownik powinien współdziałać z pracodawcą przy zapewnianiu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Należy pamiętać, że nie podjęcie przez pracodawcę  działań mających na celu ochronę zdrowia pracownika stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków względem pracownika i jest przesłanką do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia oraz odszkodowania.

Koronawirus a prawa pracownika

Prawo pracownika do wynagrodzenia w czasie przestoju

Prawa pracownika w czasie epidemii koronawirusa to też prawo do wynagrodzenia w czasie przestoju. Za czas nie wykonywania przez pracownika pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania określoną stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli ów składnik nie został określony pracownikowi przysługuje 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku należy pamiętać, że wynagrodzenie to nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

Należy uznać, że konieczność zamknięcia zakładu pracy w celu przeciwdziałania COVID-19 jest przyczyną dotyczącą pracodawcy – mimo, że będzie to przyczyna niezawiniona przez pracodawcę.

W dniu 31 marca 2020 roku uchwalona została tzw. tarcza antykryzysowa, która wprowadza liczne zmiany w zakresie wynagrodzeń. W razie wystąpienia u pracodawcy przestoju ekonomicznego wypłaca się pracownikowi wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%. Wynagrodzenie nie  może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Z kolei w przypadku spadku obrotów gospodarczych pracodawca może zawrzeć z pracownikami porozumienie wprowadzające mniej korzystne dla pracownika warunki pracy i płacy niż wynikające z zawartych umów o pracę.

Prawo pracownika do urlopu opiekuńczego

W sytuacji zamknięcia żłobka, przedszkola, szkoły pracownikowi przysługuje prawo do urlopu opiekuńczego. Pracownik, który zostaje zwolniony od wykonywania pracy z powodu opieki nad dzieckiem przysługuje zasiłek opiekuńczy za czas nie dłuższy niż 14 dni.

Prawa pracownika w czasie epidemii koronawirusa a niezdolność do pracy

Pracownik ma prawo korzystać ze zwolnienia od obowiązku wykonywania pracy wynikającego z jego czasowej niezdolności do pracy. Za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia.

Należy wspomnieć, że w tym czasie pracownik może skorzystać z niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego.

Pracodawca może zmienić wymiar czasu pracy

Przedsiębiorca może pracownikom obniżyć wymiar czasu pracy o 20%, jednak nie więcej niż do 0,5 etatu. W takim wypadku wynagrodzenie także nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Pracodawca może, na czas oznaczony do czasu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji.

Takie rozwiązanie ma zastosowanie tylko do niektórych rodzajów działalności np. stacji gazu ziemnego czy zapewnieniu funkcjonowania systemów

Istnieje także możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o wprowadzeniu zrównoważonego czasu pracy. Na jego podstawie dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy.  Przedłużenie może wynosić nie więcej niż do 12 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12 miesięcy. Jest  on równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Porozumienie tej treści może być zawarte w przypadku spadku obrotów gospodarczych. 

Porozumienia z pracownikami

Zarówno wprowadzenie stanu przestoju ekonomicznego, obniżonego wymiaru czasu pracy  czy zrównoważonego czasu pracy wymaga zawarcia z pracownikami porozumienia. W jego treści zawiera się wszystkie warunki dotyczące funkcjonowania zakładu pracy.  Porozumienie jest zawierane z organizacjami zakładowymi reprezentującymi pracowników bądź z wybranymi do tego celu przedstawicielami pracowników.

Obok wspomnianych porozumień pracodawca może zawrzeć na czas określony porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę.

W zakresie i przez czas określony w porozumieniu nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy,  warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy.

Zobacz także: 

Uprawnienia i obowiązki pracodawcy w czasie epidemii koronawirusa

Koronawirus a prawa pracownika 

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy dla Naszych Klientów odpowiednie rozwiązania.

Artykuł Koronawirus a prawa pracownika pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Co może być przedmiotem zasiedzenia ?

Przedmiotem zasiedzenia mogą być tylko prawa rzeczowe własność rzeczy ruchomych jak i nieruchomości, użytkowanie wieczyste i niektóre ograniczone prawa rzeczowe np. służebność drogi koniecznej.

Ponadto, zasiedzieć można udział we współwłasności.

Jakie są przesłanki zasiedzenia ?

Przesłanki zasiedzenia są różne w odniesieniu do zasiedzenia nieruchomości i ruchomości.

Zasiedzenie nieruchomości następuje gdy osoba posiada nieruchomość nieprzerwanie od 20 lat jako będący w dobrej wierze posiadacz samoistny bądź od 30 lat jako posiadacz będący w złej wierze.

W związku z tym do nabycia nieruchomości przez zasiedzenie konieczne są dwie przesłanki:

1. samoistne posiadanie

2. upływ czasu (20 lat albo 30 lat)

W przypadku rzeczy ruchomej:

1. samoistne posiadanie

2. upływ trzech lat

3. dobra wiara

Czym jest samoistne posiadanie ?

Posiadanie samoistne to posiadanie odpowiadające treści prawa własności czyli osoba dana osoba włada rzeczą jak właściciel i jako taka jest postrzegana przez inne osoby.

Zasiedzenie następuje tylko w przypadku nieprzerwanego posiadania.

Zdarza się nie raz,  że posiadanie przechodzi z jednej osoby na drugą np. w wypadku dziedziczenia.  Gdy dojdzie do takiej sytuacji podczas biegu zasiedzenia do okresu zasiedzenia można doliczyć czas posiadania poprzednika.

Dobra wiara

Dobra wiara posiadacza występuje wtedy, gdy z przyczyn usprawiedliwionych nie wie on o tym, że nie przysługuje mu prawo własności. Posiadaczem w dobrej wierze jest osoba, która  np. nie wiedząc o tym – nabyła rzecz od osoby niebędącej właścicielem lub od osoby nie mającej zdolności do czynności prawnych.

Jak stwierdzić zasiedzenie ?

Posiadacz, który nabył własność przez zasiedzenie, może żądać aby sąd stwierdził ten fakt w orzeczeniu. W tym celu należy złożyć odpowiedni wniosek do sądu rejonowego w okręgu, którego znajduje się nieruchomość. Postanowienie wydane przez sąd stanowi podstawę wpisu prawa własności w księdze wieczystej nieruchomości.

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania. Skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Zasiedzenie pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Jak przeprowadzić dział spadku ?

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami bądź na mocy orzeczenia sądu. Jeżeli do majątku spadkowego należy nieruchomość umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Czy możliwy jest częściowy dział spadku ?

Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednak z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. Z kolei umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Jak przebiega postępowanie o dział spadku ?

Postępowanie sądowe o dział spadku jest wszczynane na wniosek jednego ze spadkobierców. Należy pamiętać, że taki wniosek może również złożyć wierzyciel spadkobiercy jeżeli w drodze egzekucji zajął przedmiotowe prawo.

Wniosek o dział spadku składa się do sądu rejonowego w okręgu którego znajduje się spadek, a w jego treści należy wymienić wszystkich spadkobierców, wszystkie składniki majątku i propozycje podziału spadku.

Jak sąd dzieli spadek ?

Dział spadku następuje w oparciu o przepisy dotyczące zniesienia współwłasności. Na mocy orzeczenia sąd może dokonać podziału fizycznego rzeczy wchodzących w skład masy spadkowej i wyrównać wartość udziałów przez dopłaty pieniężne. Przy podziale nieruchomości gruntowej sąd może obciążyć poszczególne części służebnościami gruntowymi.

Jeżeli rzecz nie da się podzielić  to może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze spadkobiercy z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź za ich zgodą bez takiego obowiązku.

Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia i nikt nie będzie chciał przyjąć rzeczy na własność, sąd może zarządzić jej sprzedaż.

Należy pamiętać, że przy podziale spadku należy wziąć pod uwagę darowizny i zapisy poczynione przez spadkobierce na rzecz spadkodawców.

Dział spadku a długi spadkowe

Do chwili działu spadku wszyscy spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność solidarną za długi spadkowe. Jeżeli jeden ze spadkobierców zapłaci dług może żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów.

Od chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkości udziałów.

Przeczytaj także

Zachowek 

Odpowiedzialność za długi spadkowe

Stwierdzenie nabycia spadku

Dziedziczenie gospodarstwa rolnego

Podział gospodarstwa rolnego

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Dział spadku pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Kto może żądać rozwodu ?

Każdy z małżonków może żądać rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Domagając się rozwodu małżonek może żądać ustalenia wyłącznej winy drugiego małżonka, winy obu stron bądź żądać rozwodu z zaniechaniem orzekania o winie.

Jakie są przesłanki rozwodu ?

Rozwód może być orzeczony przez sąd tylko w sytuacji trwałego i zupełnego rozkładu pożycia. Na pożycie małżeńskie składa się istnienie trzech więzi tj. więź psychiczna (uczuciowa), fizyczna oraz gospodarcza. Zerwanie wyżej wskazanych więzi i utrzymywanie się tego stanu przez dłuższy czas pozwala na przyjęcie, że doszło do rozkładu pożycia.

Czy sąd może odmówić rozwiązania małżeństwa ?

Tak. W prawie rodzinnym istnieją sytuacje w których po mimo trwałego i zupełnego rozkładu małżeństwa sąd nie może orzec rozwodu.

Rozwód nie może być orzeczony gdy:

– wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków;

– rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód i jego odmowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego;

– orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. w sytuacji, gdy jeden z małżonków jest ciężko chory.

Gdzie złożyć pozew rozwodowy ?

Pozew o rozwód składa się do sądu okręgowego w okręgu którego małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania pod warunkiem, że  jeden z małżonków nadal w tam zamieszkuje. W przypadku braku takiej okoliczności sądem właściwym będzie sąd w okręgu którego ma miejsce zamieszkania pozwany.

Co w powinien zawierać pozew rozwodowy ?

Przy sporządzaniu pozwu o rozwód należy pamiętać, że to na domagającym się rozwodu ciąży obowiązek wykazania przesłanek do rozwiązania małżeństwa. Toteż uzasadniając żądanie powód powinien przytoczyć wszystkie okoliczności wskazujące na rozpad pożycia i ewentualną winę drugiego małżonka (gdy się domaga jej ustalenia).

Co w sytuacji gdy rozstający się małżonkowie posiadają dzieci ?

Jak wcześniej wspomniano gdy z małżeństwa pochodzą małoletnie dzieci sąd będzie badał to czy rozwód nie pociągnie dla nich negatywnych skutków. Jeżeli rozwód nie wpłynie ujemnie na sytuacje dzieci sąd rozwiąże małżeństwo ale będzie orzekał również o rencie alimentacyjnej dla małoletnich, władzy rodzicielskiej oraz kontaktach z drugim z rodziców.

Należy pamiętać, że małżonkowie w kwestii związanymi z dziećmi mogą zawrzeć tzw. porozumienie rodzicielskie i przedstawić je sądowi.

O czym jeszcze może orzec sąd w wyroku rozwodowym ?

Obok rozwiązania małżeństwa sąd w wyroku rozwodowym orzeka o rencie alimentacyjnej dla dzieci, władzy rodzicielskiej, kontaktach z rodzicem. To są obligatoryjne elementy wyroku rozwodowego.

Sąd na wniosek stron zaniecha o orzekaniu o tym z który  z małżonków ponosi winę za rozkład małżeństwa. Ponadto, na wniosek jednego z małżonków orzeknie o rencie alimentacyjnej dla niego, sposobie korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania bądź o jego opuszczeniu przez drugiego z małżonka,

Należy dodać, że jeżeli małżonkowie będą zgodnie wnosić o dokonanie podziału majątku sąd majątek może podzielić w wyroku rozwodowym.

Czy małżonek może żądać alimentów przy rozwodzie ?

Małżonek, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia może żądać renty alimentacyjnej gdy znajdzie się w niedostatku. Z kolei małżonek, który został uznany za wyłącznie winnego rozkładu małżeństwa, na żądanie drugiego małżonka może zostać zobowiązany do dostarczania mu środków utrzymania, gdy na skutek rozwodu jego sytuacja majątkowa ulegnie pogorszeniu.

Przeczytaj także 

Alimenty 

Rozdzielność majątkowa 

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Rozwód pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Prowadzenie przedsiębiorstwa w spadku przez zarządce sukcesyjnego

Dosyć sporym ułatwieniem zabezpieczenia interesów następców prawych przedsiębiorstwa jest jego prowadzenie przez ustanowionego zarządce sukcesyjnego

więcej o zarządzie sukcesyjnym 

Prowadzenie przedsiębiorstwa w spadku do chwili ustanowienia zarządcy sukcesyjnego

Osobami uprawnionymi do dokonywania czynności sądowych i pozasądowych w okresie od śmierci przedsiębiorcy do ustanowienia zarządu sukcesyjnego są;

– małżonek przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w
spadku lub

–  spadkobierca ustawowy przedsiębiorcy, albo

– spadkobierca testamentowy przedsiębiorcy albo zapisobierca windykacyjny, któremu zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku.

Te podmioty uprawnione są do  czynności koniecznych do zachowania majątku lub możliwości prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku, polegających w szczególności na:

–  zaspokajaniu wymagalnych roszczeń lub przyjmowaniu należności, które wynikają ze zobowiązań przedsiębiorcy związanych z wykonywaniem działalności
gospodarczej, powstałych przed jego śmiercią;

–  zbywaniu rzeczowych aktywów obrotowych;

–  dokonywaniu czynności zwykłego zarządu w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę przed jego śmiercią, jeżeli ciągłość tej działalności jest konieczna do zachowania możliwości jej kontynuacji lub uniknięcia poważnej szkody.

Wykonywanie zobowiązań przez przedsiębiorstwo do chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego

W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego każda ze stron umowy może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia.
Druga strona umowy zawartej przez przedsiębiorcę nie może jednak powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, jeżeli osoba uprawniona do prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku zaofiaruje świadczenie wzajemne.  W  tym przypadku termin spełnienia świadczenia drugiej strony umowy biegnie od dnia
zaofiarowania świadczenia przez osobę uprawnioną do prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.

Należy zaznaczyć, że bieg terminów spełnienia świadczenia oraz terminów do wykonania innych obowiązków lub uprawnień wynikających z umowy nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu w okresie od dnia śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony – do dnia wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.

Prowadzenie przedsiębiorstwa w spadku po ustanowieniu zarządu sukcesyjnego

Po ustanowieniu zarządcy sukcesyjnego osoba pełniąca tę funkcję prowadzi sprawy przedsiębiorstwa. W ramach uprawnień może dokonywać czynności sądowych i pozasądowych w sprawach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo w spadku a daniny publiczne

Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej toteż ciążą na nim obowiązki podatkowe.

Przedsiębiorstwo w spadku a koncesje, zezwolenia i inne decyzje administracyjne

W przypadku śmierci przedsiębiorcy, decyzja związana z przedsiębiorstwem wygasa:

1) jeżeli został ustanowiony zarząd sukcesyjny – z upływem trzech miesięcy od dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego, chyba że w tym terminie został złożony
wniosek do organu administracji publicznej, który wydał decyzję związaną z przedsiębiorstwem, wniosek o potwierdzenie możliwości wykonywania tej decyzji;

2) jeżeli nie został ustanowiony zarząd sukcesyjny – z upływem sześciu miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, chyba że w tym terminie został złożony przez właściciela przedsiębiorstwa wniosek o przeniesienie na niego decyzji administracyjnej.

W razie braku stosownych wniosków decyzje, koncesje, zezwolenia ulegają wygaśnięciu.

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązanie da Naszych Klientów. 

Artykuł Prowadzenie przedsiębiorstwa w spadku pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Czym konkretnie jest zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem ?

Zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem to rodzaj zarządu ustanawiany na wypadek śmierci przedsiębiorcy w czasie trwania postępowania spadkowego. Jego celem jest zapewnienie kontynuacji działalności przedsiębiorstwa wchodzącego do masy spadkowej.

Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez
niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.

Kiedy można powołać zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem?

Jeżeli przedsiębiorca chce aby po jego śmierci działalność gospodarcza była kontynuowana może w każdej chwili powołać osobę, która będzie pełniła funkcję zarządcy sukcesyjnego w okresie po jego śmierci do czasu zakończenia postępowania spadkowego.

Kto może powołać zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem ?

Zarząd sukcesyjny może powołać przedsiębiorca będący osobą fizyczną w ten sposób, że:

1) wskaże określoną osobę do pełnienia funkcji zarządcy sukcesyjnego albo

2) zastrzeże, że z chwilą jego śmierci wskazany prokurent stanie się zarządcą sukcesyjnym.

Należy zaznaczyć, że dla skutecznego powołania zarządu sukcesyjnego niezbędne są:

– zgoda osoby wskazanej przez przedsiębiorcę.

– wpis do CIEDG.

Zarówno powołanie zarządcy sukcesyjnego jak i wyrażenie zgody osoby powołanej na zarządcę sukcesyjnego wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

W sytuacji gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony z chwilą śmierci przedsiębiorcy, po śmierci przedsiębiorcy zarządcę sukcesyjnego może powołać m.in.

1) małżonek przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku lub

2) spadkobierca ustawowy przedsiębiorcy, który przyjął spadek, albo

3) spadkobierca testamentowy przedsiębiorcy, który przyjął spadek albo zapisobierca windykacyjny, który przyjął zapis windykacyjny, jeżeli zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje mu udział w przedsiębiorstwie w spadku.

Kto może sprawować zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem ?

Na zarządcę sukcesyjnego może być powołana osoba fizyczna, która:

– posiada pełną zdolność do czynności prawnych,

– wobec której nie orzeczono zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie przepisów prawa upadłościowego,

– wobec której nie orzeczono środka karnego lub nie zastosowano środka zabezpieczającego w postaci zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej, obejmującego działalność gospodarczą wykonywaną przez przedsiębiorcę lub działalność gospodarczą w zakresie zarządu majątkiem.

Jakie uprawnienia posiada zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa ?

Zarządca sukcesyjny działa w imieniu własnym, na rachunek właściciela przedsiębiorstwa w spadku. W celu wykonywania dalszej działalności przedsiębiorstwa posługuje się on nazwą przedsiębiorcy z dopiskiem „w spadku”.

Zarząd sukcesyjny obejmuje zobowiązanie do prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku oraz umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa w spadku.

W ramach czynności sądowych  zarządca może wytaczać powództwa o zapłatę przeciwko dłużnikom przedsiębiorstwa, podejmować czynności zmierzające do obrony interesów przedsiębiorstwa w sytuacji gdy zostało ono pozwane. Ponadto, zarządca może występować jako podmiot reprezentujący przedsiębiorstwo w postępowaniu administracyjnym czy też podatkowym.

Z kolei czynności pozasądowe wiążą się z prowadzeniem bieżącej działalności przedsiębiorstwa np.zawieranie umów, wykonywanie zleceń. Należy wskazać, że zarządca sukcesyjny może dokonywać samodzielnie tylko czynności zwykłego zarządu w sprawach wynikających z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku. W sytuacji gdy zajdzie potrzeba dokonania czynności przekraczającej zwykły zarząd zarządca sukcesyjny musi uzyskać zgody od wszystkich właścicieli przedsiębiorstwa w spadku bądź zezwolenie sądu.

Kiedy wygasa zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwa ?

Zarząd sukcesyjny wygasa z:

–  upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;

– dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;

–  dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jednego spadkobiercę;

–  upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;

–  dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;

–  dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;

–  upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Czy można odwołać wcześniej zarządcę sukcesyjnego?

Zarządce sukcesyjnego można odwołać wcześniej. Jeszcze przed śmiercią przedsiębiorca może odwołać zarządcę sukcesyjnego, składając mu oświadczenie w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Z kolei  do odwołania zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy wymagana jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 1/2.

Ponadto, zarządca sukcesyjny może zostać odwołany przez sąd w przypadku rażącego naruszenia obowiązków.

Przeczytaj także:

Zarząd sukcesyjny w przypadku śmierci wspólnika spółki cywilnej

Prowadzenie przedsiębiorstwa w spadku

Stosunki między spadkobiercami przedsiębiorcy a zarządcą sukcesyjnym

Dział spadku w skład którego wchodzi przedsiębiorstwo

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

W jaki sposób zawrzeć ugodę w sprawach o alimenty ?

Rodzice mogą zawrzeć ugodę przed mediatorem. W takim przypadku  jedna ze stron składa wniosek do wybranego mediatora o przeprowadzenie mediacji. Po  wyrażeniu zgody na mediację przez drugiego rodzica odbywa się spotkanie mediacyjne w toku którego spisywana jest przez mediatora ugoda.

Jakie dokumenty przygotować ?

Do ugody mediacyjnej w sprawie o alimenty należy podać :

– dane osobowe rodziców i ich miejsce zamieszkania,

– dane osobowe małoletniego i jego miejsce zamieszkania,

– PESEL małoletniego i obojga rodziców,

– odpis zupełny aktu urodzenia dziecka.

Co po zawarciu ugody ?

Po zawarciu ugody strony występują z wnioskiem o zatwierdzenie jej przez sąd. To powinno nastąpić w terminie 3 dni od otrzymania wniosku.

Ugoda przed mediatorem umożliwi przyznanie 500 plus

Jak widać procedura przed mediatorem trwa krócej aniżeli postępowanie w sądzie.

W ramach Naszej Kancelarii prowadzimy mediacje,  w szczególności w sprawach o alimenty. Jeżeli mają Państwo pytania z chęcią na nie odpowiemy.

Artykuł Ugoda przed mediatorem umożliwi przyznanie 500 plus pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Spółka komandytowa – jak ją utworzyć ?

Spółka komandytowa może być utworzona w celu prowadzenia działalności gospodarczej pod własną firmą.

Wyróżnia się dwa sposoby powstania spółki komandytowej

1.  zawiązanie pierwotne,

2. przekształcenie.

W przypadku pierwotnego zawiązania podstawą jest umowa spółki komandytowej. Z kolei w sytuacji przekształcenia niezbędne jest wykonanie szeregu czynności zmierzających do utworzenia spółki komandytowej.

Co powinna zawierać umowa spółki komandytowej ?

Niezbędnymi elementami umowy spółki komandytowej są:

1. firma i siedziba;

2. przedmiot działalności spółki;

3. czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony;

4. oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartości;

5. oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności komandytariusza wobec wierzycieli – suma komandytowa.

Dwa rodzaje wspólników z różną odpowiedzialnością

W spółce komandytowej wyróżnia się dwa rodzaje wspólników – komandytariusz i komplementariusz. Komandytariusz jest tym wspólnikiem, którego odpowiedzialność za zobowiązania w spółce jest ograniczona. Z kolei wspólnik będący komplementariuszem odpowiada bez ograniczenia.

Istnieje wymóg aby w spółce komandytowej był co najmniej jeden komandytariusz i co najmniej jeden komplementariusz. Brak jest natomiast ograniczenia co do liczby jednych i drugich. Należy zauważyć, że wspólnicy nie mogą  być zarówno komplementariuszami jak i komandytariuszami.

Kto może być komplementariuszem i komandytariuszem ?

Komplementariuszem i komandytariuszem może być:

– osoba fizyczna,

– osoba prawna, w tym spółki prawa handlowego

Z kolei wspólnikiem spółki komandytowej nie mogą być spółki cywilne.

Czym jest firma spółki komandytowej ?

Firma czyli nazwa spółki komandytowej występująca w obrocie gospodarczym musi się składać z nazwiska jednego albo kilku wspólników odpowiadających bez ograniczenia i powinna zawierać dodatek „spółka komandytowa”. Możliwe jest używanie w obrocie skrótu „sp. k”. Należy pamiętać, że jeżeli komplementariuszem firma jest osoba prawna nazwa powinna zawierać pełną nazwę osoby prawnej.

Ważne

Nazwiska komandytariuszy nie mogą być zamieszczane w firmie pod rygorem ponoszenia pełnej odpowiedzialności za zobowiązania.

Forma umowy spółki

Umowa spółki powinna zostać w formie aktu notarialnego pod rygorem nieważności. Po zawarciu umowy konieczne jest wpisanie spółki do KRS.

Przeczytaj także: 

Odpowiedzialność wspólników za zobowiązania w spółce komandytowej 

Przekształcenie spółki z o.o. w spółkę komandytową 

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Spółka komandytowa pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.