Co obejmują kontakty z dzieckiem ?

Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności:

– przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu)

– bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji,

– korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Uregulowanie kontaktów z dzieckiem przed sądem

Każdy z rodziców może złożyć do sądu wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. We wniosku koniecznym jest zaproponowanie sposobu w jaki miałyby się one odbywać. Rodzic powinien wskazać dni i godziny kontaktów, określić miejsce kontaktów czy też sposób zabierania dziecka na kontakt i odwiezienia dziecka po spotkaniu.

Sąd po zbadaniu sprawy i uwzględnieniu dobra dziecka ureguluje kontakty w drodze postanowienia. W czasie postępowania niekiedy powstaje potrzeba powołania opinii biegłych na okoliczności związane z częstością i sposobem w jaki miałby odbywać się kontakty z dzieckiem.

Kontakty z dzieckiem, a ugoda przed mediatorem

Kontakty z dzieckiem mogą zostać uregulowane w drodze ugody zawartej przed mediatorem. Taka ugoda może być za zgodą stron zatwierdzona przez sąd i wówczas ma moc orzeczenia sądowego. W związku z tym podlega wykonaniu w drodze egzekucji.

Wykonywanie orzeczenia o kontaktach z dzieckiem

Gdy zapadnie orzeczenie bądź strony zawrą ugodę na każdym z rodziców ciąży obowiązek wykonywania kontaktów z dzieckiem. To oznacza, że rodzic opiekujący się na co dzień dzieckiem nie może przeszkadzać w kontaktach drugiemu z rodziców i powinien dziecko na spotkanie przygotować. Z kolei rodzic spotykający się z dzieckiem powinien przychodzić na spotkania i przestrzegać terminów.

Utrudnianie kontaktów z dzieckiem

Niekiedy rodzic wbrew orzeczeniu określającemu kontakty z dzieckiem nadal je utrudnia. W takiej sytuacji prawo rodzinne przewiduje możliwość ukarania rodzica za utrudnianie kontaktów i nałożenie na taką osobę kary pieniężnej.

Ograniczenie kontaktów z dzieckiem

Kodeks rodzinny przewiduje możliwość ograniczenia kontaktów z dzieckiem, ponieważ czasami mogą one naruszać dobro dziecka. To może mieć miejsce np. w sytuacji gdy rodzic prezentuje zachowania mogące mieć demoralizujący wpływ na dziecko, nie daje rękojmi należytej opieki nad dzieckiem. Z tego względu sąd może zezwolić na kontakty w obecności kuratora czy też zakazać spotkań.

Zmiana orzeczenia o kontaktach z dzieckiem

Zarówno ugoda jak i postanowienie sądu określające kontakty z dzieckiem mogą zostać zmienione. Dzieje się tak, ponieważ w miarę upływu czasu zmieniają się okoliczności np. dziecko dorasta. Z racji tego kontakty z dzieckiem należy dostosować do aktualnych potrzeb dziecka i rodzica.

Zobacz także:

Rozwód

Alimenty 

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy odpowiednie rozwiązanie dla Naszych Klientów. 

Artykuł Kontakty z dzieckiem pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Koronawirus a prawo pracy

Obowiązek zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy

Na pracodawcy spoczywa obowiązek organizacji pracy w sposób zapewniający higieniczne i bezpieczne jej wykonywanie. Każdy zatrudniający pracowników powinien informować o zagrożeniach dla życia i zdrowia oraz podejmować działania ochronne w celu eliminacji zagrożeń.

Aby zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się wirusa SARS-Co-2 koniecznym jest wprowadzenie szczególnych procedur w zakładach pracy. W tym celu pracodawca powinien sporządzić odpowiednie instrukcje, skierować pracowników do pracy zdalnej, ograniczyć możliwość kontaktu pracowników z osobami z zewnątrz i między sobą, mierzyć temperaturę ciała pracowników czy zaopatrzyć pracowników w środki ochrony indywidualnej.

W przypadku niezapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, pracownik może rozwiązać umowę o pracę z winy pracodawcy, a nawet żądać odszkodowania.

Zlecenie pracy zdalnej

Jeżeli specyfika pracy jaką wykonuje pracownik pozwala na to by wykonywał on ją będąc poza zakładem pracy. Polecenie wykonywania pracy zdalnie nie powoduje konieczności zmiany warunków płacy i pracy. Jej wykonywanie ma charakter czasowy.

Obowiązek wypłaty wynagrodzenia za czas przestoju

Pracodawca ma obowiązek wypłaty wynagrodzenia pracownikowi  za czas przestoju wynikającego z przyczyn dotyczących pracodawcy. Należy uznać, że konieczność zamknięcia zakładu pracy w celu przeciwdziałania COVID-19 jest przyczyną dotyczącą pracodawcy – mimo, że będzie to przyczyna niezawiniona przez pracodawcę.

W dniu 31 marca 2020 roku uchwalona została tzw. tarcza antykryzysowa, która wprowadza liczne zmiany w zakresie wynagrodzeń. W razie wystąpienia u pracodawcy przestoju ekonomicznego wypłaca się pracownikowi wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%. Wynagrodzenie nie  może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Z kolei w przypadku spadku obrotów gospodarczych pracodawca może zawrzeć z pracownikami porozumienie wprowadzające mniej korzystne dla pracownika warunki pracy i płacy niż wynikające z zawartych umów o pracę

Pracodawca może zmienić wymiar czasu pracy

Przedsiębiorca może pracownikom obniżyć wymiar czasu pracy o 20%, jednak nie więcej niż do 0,5 etatu. W takim wypadku wynagrodzenie także nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Pracodawca może, na czas oznaczony do czasu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji.

Takie rozwiązanie ma zastosowanie tylko do niektórych rodzajów działalności np. stacji gazu ziemnego czy zapewnieniu funkcjonowania systemów

Istnieje także możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o wprowadzeniu zrównoważonego czasu pracy. Na jego podstawie dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy.  Przedłużenie może wynosić nie więcej niż do 12 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12 miesięcy. Jest  on równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Porozumienie tej treści może być zawarte w przypadku spadku obrotów gospodarczych. 

Prawo do wypowiedzenia umowy o pracę

W okresie epidemii zakłady pracy borykają się z problemem przestoju i wysokimi kosztami działalności gospodarczej. Jednym ze sposobów zmniejszenia kosztów zapewne stanie się redukcja zatrudnienia. Pracodawca może w tym czasie wypowiedzieć umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. W niektórych przypadkach okres wypowiedzenia może zostać skrócony za odszkodowaniem. Pracodawca może zwolnić pracownika od wykonywania obowiązku pracy do upływu okresu wypowiedzenia.

Zmiana warunków pracy i płacy

Na tej samej zasadzie pracodawca może wypowiedzieć warunki płacy i pracy. Oczywistym jest w tym przypadku zaproponowanie pracownikowi nowych warunków. W tym trybie pracodawca może przenieść pracownika na inne stanowisko, zmienić wymiar czasu pracy, zmienić wysokość wynagrodzenia. Proponując pracownikowi nowe stanowisko pracy należy mieć na względzie jego kwalifikacje zawodowe.

Porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników

Prawo pracy dopuszcza możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia. Przesłanką jego zawarcia jest uzasadniona (trudna) sytuacja finansowa pracodawcy. Takie porozumienie może być zawarte gdy zakład pracy nie jest objęty zbiorowym układem pracy lub gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 20 pracowników.

Zawieszenie przepisów prawa pracy

W związku z trudną sytuacją finansową pracodawcy istnieje możliwość zawarcia porozumienia o zawieszeniu przepisów prawa pracy. Dotyczy to postanowień układów zbiorowych, regulaminów, statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Należy pamiętać, że niedopuszczalnym jest zawieszenie przepisów kodeksu pracy i innych ustaw oraz rozporządzeń.

Zarówno wprowadzenie stanu przestoju ekonomicznego, obniżonego wymiaru czasu pracy  czy zrównoważonego czasu pracy wymaga zawarcia z pracownikami porozumienia. W jego treści zawiera się wszystkie warunki dotyczące funkcjonowania zakładu pracy.  Porozumienie jest zawierane z organizacjami zakładowymi reprezentującymi pracowników bądź z wybranymi do tego celu przedstawicielami pracowników.

Obok wspomnianych porozumień pracodawca może zawrzeć na czas określony porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę.

W zakresie i przez czas określony w porozumieniu nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy,  warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy.

Zobacz także:

Koronawirus a prawa pracownika

Koronawirus a prawo pracy

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy dla Naszych Klientów odpowiednie rozwiązania.

Artykuł Koronawirus a prawo pracy pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Prawo pracownika do pracy w bezpiecznych i higienicznych warunkach pracy

Na pracodawcy ciąży obowiązek ochrony zdrowia i życia pracowników poprzez stworzenie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. To powoduje, że musi on:

– zorganizować pracę w sposób zapewniający realizacje wspomnianego obowiązku,

– zapewnić przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa,

– reagować na potrzeby w zakresie bezpieczeństwa i dostosowywać środki do zmieniających się warunków pracy

– informować pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i działaniach ochronnych podjętych w celu eliminacji zagrożeń.

Działaniami realizującymi powyższe obowiązki jest chociażby ograniczenie kontaktu z osobami z zewnątrz zakładu pracy, powierzenie wykonywania pracy w formie zdalnej, przygotowanie odpowiedniej instrukcji, mierzenie temperatury ciała pracownikom, zapewnienie pracownikom środków ochrony indywidualnej np. rękawiczek, maseczek.

Pracownik powinien współdziałać z pracodawcą przy zapewnianiu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Należy pamiętać, że nie podjęcie przez pracodawcę  działań mających na celu ochronę zdrowia pracownika stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków względem pracownika i jest przesłanką do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia oraz odszkodowania.

Koronawirus a prawa pracownika

Prawo pracownika do wynagrodzenia w czasie przestoju

Prawa pracownika w czasie epidemii koronawirusa to też prawo do wynagrodzenia w czasie przestoju. Za czas nie wykonywania przez pracownika pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania określoną stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli ów składnik nie został określony pracownikowi przysługuje 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku należy pamiętać, że wynagrodzenie to nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

Należy uznać, że konieczność zamknięcia zakładu pracy w celu przeciwdziałania COVID-19 jest przyczyną dotyczącą pracodawcy – mimo, że będzie to przyczyna niezawiniona przez pracodawcę.

W dniu 31 marca 2020 roku uchwalona została tzw. tarcza antykryzysowa, która wprowadza liczne zmiany w zakresie wynagrodzeń. W razie wystąpienia u pracodawcy przestoju ekonomicznego wypłaca się pracownikowi wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%. Wynagrodzenie nie  może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Z kolei w przypadku spadku obrotów gospodarczych pracodawca może zawrzeć z pracownikami porozumienie wprowadzające mniej korzystne dla pracownika warunki pracy i płacy niż wynikające z zawartych umów o pracę.

Prawo pracownika do urlopu opiekuńczego

W sytuacji zamknięcia żłobka, przedszkola, szkoły pracownikowi przysługuje prawo do urlopu opiekuńczego. Pracownik, który zostaje zwolniony od wykonywania pracy z powodu opieki nad dzieckiem przysługuje zasiłek opiekuńczy za czas nie dłuższy niż 14 dni.

Prawa pracownika w czasie epidemii koronawirusa a niezdolność do pracy

Pracownik ma prawo korzystać ze zwolnienia od obowiązku wykonywania pracy wynikającego z jego czasowej niezdolności do pracy. Za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia.

Należy wspomnieć, że w tym czasie pracownik może skorzystać z niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego.

Pracodawca może zmienić wymiar czasu pracy

Przedsiębiorca może pracownikom obniżyć wymiar czasu pracy o 20%, jednak nie więcej niż do 0,5 etatu. W takim wypadku wynagrodzenie także nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Pracodawca może, na czas oznaczony do czasu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji.

Takie rozwiązanie ma zastosowanie tylko do niektórych rodzajów działalności np. stacji gazu ziemnego czy zapewnieniu funkcjonowania systemów

Istnieje także możliwość zawarcia z pracownikami porozumienia o wprowadzeniu zrównoważonego czasu pracy. Na jego podstawie dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy.  Przedłużenie może wynosić nie więcej niż do 12 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12 miesięcy. Jest  on równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Porozumienie tej treści może być zawarte w przypadku spadku obrotów gospodarczych. 

Porozumienia z pracownikami

Zarówno wprowadzenie stanu przestoju ekonomicznego, obniżonego wymiaru czasu pracy  czy zrównoważonego czasu pracy wymaga zawarcia z pracownikami porozumienia. W jego treści zawiera się wszystkie warunki dotyczące funkcjonowania zakładu pracy.  Porozumienie jest zawierane z organizacjami zakładowymi reprezentującymi pracowników bądź z wybranymi do tego celu przedstawicielami pracowników.

Obok wspomnianych porozumień pracodawca może zawrzeć na czas określony porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę.

W zakresie i przez czas określony w porozumieniu nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy,  warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy.

Zobacz także: 

Uprawnienia i obowiązki pracodawcy w czasie epidemii koronawirusa

Koronawirus a prawa pracownika 

Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy dla Naszych Klientów odpowiednie rozwiązania.

Artykuł Koronawirus a prawa pracownika pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Czym jest majątek wspólny ?

Majątek wspólny jest to majątek zgromadzony przez małżonków w czasie trwania wspólności małżeńskiej.

Do niego należą przede wszystkim ruchomości i nieruchomości  które zostały nabyte przez małżonków w czasie trwania małżeństwa. W skład majątku wspólnego wchodzą inne składniki np. wynagrodzenie za pracę, dochody z innej działalności zarobkowej czy też dochody z majątku wspólnego.

Majątek wspólny a majątek osobisty

Oprócz majątku wspólnego każdy z małżonków posiada majątek osobisty.

W jego skład wchodzą przedmioty, które zostały m.in.

– nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego,

– uzyskane w drodze dziedziczenia, zapisu lub darowizny,

– służące wyłącznie zaspakajaniu osobistych potrzeb jednego z małżonków,

– uzyskane z tytułu nagrody,

– nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba, że przepis stanowi inaczej.

Podział majątku wspólnego po rozwodzie

Podział majątku wspólnego po rozwodzie może być dokonany umownie bądź sądownie.

Gdy strony są zgodne co do podziału majątku mogą samodzielnie sporządzić umowę i dokonać rozliczeń między sobą. Należy jednak pamiętać, że dokonując podziału nieruchomości umowa powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Innym sposobem jest podział majątku w drodze postępowania sądowego.

Postępowanie o dział majątku wspólnego

Postępowanie przed sądem jest wszczynane na wniosek jednego z małżonków. We wniosku małżonek powinien wskazać elementy majątku wspólnego i zaproponować sposób podziału. Oczywiście strony mogą zawrzeć przed sądem ugodę w przedmiocie działu majątku.

W przypadku braku ugody sąd  może przyznać wskazane przez strony elementy majątku wspólnego na własność jednemu z małżonków z obowiązkiem lub bez obowiązku spłaty drugiego. Sąd może niekiedy zarządzić sprzedaż rzeczy. Dzieje się tak gdy żaden z małżonków nie chce danej rzeczy bądź gdy żaden nie jest w stanie spłacić drugiego małżonka po przyjęciu rzeczy na własność.

Podział majątku wspólnego po rozwodzie a nakłady

Dokonując podziału majątku nie można zapomnieć o rozliczeniu nakładów poczynionych z majątku osobistego na majątek wspólny.

Podziałowi majątku podlegają również nakłady dokonane z majątku wspólnego na majątek osobisty.

Nierówne udziały w majątku wspólnym 

Zdarza się, że w czasie trwania małżeństwa tylko jeden małżonek dba o przyrost majątku wspólnego. W takim wypadku w podziale majątku można żądać ustalenia nierównych udziałów. Należy jednak pamiętać, że taki podział majątku uzależniony jest od wykazana ważnych powodów,w szczególności negatywnych postaw  drugiego małżonka w zakresie gromadzenia majątku. 

W jednym ze swoich orzeczeń Sąd Najwyższy uznał, że brak wsparcia małżonka przejmującego na siebie ciężar utrzymania rodziny i tworzenia majątku wspólnego oraz zdrada i pozostawienie go z problemami finansowymi stanowią ważne powody do orzeczenia nierównych udziałów. 

Postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2019 roku

Przeczytaj także: 
Rozdzielność majątkowa 

Rozwód 

Alimenty

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Podział majątku wspólnego pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Co może być przedmiotem zasiedzenia ?

Przedmiotem zasiedzenia mogą być tylko prawa rzeczowe własność rzeczy ruchomych jak i nieruchomości, użytkowanie wieczyste i niektóre ograniczone prawa rzeczowe np. służebność drogi koniecznej.

Ponadto, zasiedzieć można udział we współwłasności.

Jakie są przesłanki zasiedzenia ?

Przesłanki zasiedzenia są różne w odniesieniu do zasiedzenia nieruchomości i ruchomości.

Zasiedzenie nieruchomości następuje gdy osoba posiada nieruchomość nieprzerwanie od 20 lat jako będący w dobrej wierze posiadacz samoistny bądź od 30 lat jako posiadacz będący w złej wierze.

W związku z tym do nabycia nieruchomości przez zasiedzenie konieczne są dwie przesłanki:

1. samoistne posiadanie

2. upływ czasu (20 lat albo 30 lat)

W przypadku rzeczy ruchomej:

1. samoistne posiadanie

2. upływ trzech lat

3. dobra wiara

Czym jest samoistne posiadanie ?

Posiadanie samoistne to posiadanie odpowiadające treści prawa własności czyli osoba dana osoba włada rzeczą jak właściciel i jako taka jest postrzegana przez inne osoby.

Zasiedzenie następuje tylko w przypadku nieprzerwanego posiadania.

Zdarza się nie raz,  że posiadanie przechodzi z jednej osoby na drugą np. w wypadku dziedziczenia.  Gdy dojdzie do takiej sytuacji podczas biegu zasiedzenia do okresu zasiedzenia można doliczyć czas posiadania poprzednika.

Dobra wiara

Dobra wiara posiadacza występuje wtedy, gdy z przyczyn usprawiedliwionych nie wie on o tym, że nie przysługuje mu prawo własności. Posiadaczem w dobrej wierze jest osoba, która  np. nie wiedząc o tym – nabyła rzecz od osoby niebędącej właścicielem lub od osoby nie mającej zdolności do czynności prawnych.

Jak stwierdzić zasiedzenie ?

Posiadacz, który nabył własność przez zasiedzenie, może żądać aby sąd stwierdził ten fakt w orzeczeniu. W tym celu należy złożyć odpowiedni wniosek do sądu rejonowego w okręgu, którego znajduje się nieruchomość. Postanowienie wydane przez sąd stanowi podstawę wpisu prawa własności w księdze wieczystej nieruchomości.

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania. Skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Zasiedzenie pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Jak przeprowadzić dział spadku ?

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami bądź na mocy orzeczenia sądu. Jeżeli do majątku spadkowego należy nieruchomość umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Czy możliwy jest częściowy dział spadku ?

Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednak z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. Z kolei umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Jak przebiega postępowanie o dział spadku ?

Postępowanie sądowe o dział spadku jest wszczynane na wniosek jednego ze spadkobierców. Należy pamiętać, że taki wniosek może również złożyć wierzyciel spadkobiercy jeżeli w drodze egzekucji zajął przedmiotowe prawo.

Wniosek o dział spadku składa się do sądu rejonowego w okręgu którego znajduje się spadek, a w jego treści należy wymienić wszystkich spadkobierców, wszystkie składniki majątku i propozycje podziału spadku.

Jak sąd dzieli spadek ?

Dział spadku następuje w oparciu o przepisy dotyczące zniesienia współwłasności. Na mocy orzeczenia sąd może dokonać podziału fizycznego rzeczy wchodzących w skład masy spadkowej i wyrównać wartość udziałów przez dopłaty pieniężne. Przy podziale nieruchomości gruntowej sąd może obciążyć poszczególne części służebnościami gruntowymi.

Jeżeli rzecz nie da się podzielić  to może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze spadkobiercy z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź za ich zgodą bez takiego obowiązku.

Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia i nikt nie będzie chciał przyjąć rzeczy na własność, sąd może zarządzić jej sprzedaż.

Należy pamiętać, że przy podziale spadku należy wziąć pod uwagę darowizny i zapisy poczynione przez spadkobierce na rzecz spadkodawców.

Dział spadku a długi spadkowe

Do chwili działu spadku wszyscy spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność solidarną za długi spadkowe. Jeżeli jeden ze spadkobierców zapłaci dług może żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów.

Od chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkości udziałów.

Przeczytaj także

Zachowek 

Odpowiedzialność za długi spadkowe

Stwierdzenie nabycia spadku

Dziedziczenie gospodarstwa rolnego

Podział gospodarstwa rolnego

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Dział spadku pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Stwierdzenie nabycia spadku

Stwierdzenie nabycia spadku jest czynnością, którą przeprowadza sąd bądź notariusz. Jeżeli nie upłynął termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu spadku spadkobiercy mogą dokonać tej czynności zarówno przed notariuszem jaki przed sądem. W przeciwnym razie

Stwierdzenie nabycia spadku przed notariuszem

Aby notariusz mógł sporządzić  akt poświadczenia dziedziczenia,  do kancelarii notarialnej muszą  stawić się równocześnie wszystkie osoby wchodzące w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi oraz osoby, na rzecz których spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne.

Przed notariuszem spadkobiercy oświadczają że spadek przyjmują bądź odrzucają. W takim przypadku notariusz sporządza protokół i notarialny akt poświadczenia dziedziczenia.

Należy zaznaczyć, że niekiedy notariusz nie będzie mógł sporządzić powyższego dokumentu np. w sytuacji testamentu szczególnego, wątpliwości co do określenia kręgu spadkobierców.

Stwierdzenie nabycia spadku przed sądem

W przypadku postępowania sądowego koniecznym wpierw jest złożenie wniosku do sądu rejonowego w okręgu którego ostatnie miejsce zamieszkania miał spadkodawca.

We wniosku należy wymienić, jako uczestników, wszystkich potencjalnych spadkobierców. Przedstawić wszystkie okoliczności sprawy, takie jak datę śmierci spadkodawcy, wskazanie czy dziedziczenie następuje z ustawy czy z testamentu oraz co wchodzi w skład spadku.

Rozprawa przed sądem

Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku zapada zawsze po przeprowadzeniu rozprawy. Na rozprawę wzywani są wszyscy spadkobiercy. Spadkobiercy muszą złożyć tzw. zapewnienie spadkowe czyli oświadczenie o tym, czy znani im są inni spadkobiercy oraz czy spadkodawca nie zostawił testamentu.

Postanowienie o nabyciu spadku

Po rozprawie sąd wydaje postanowienie o nabyciu spadku w którym wskazuje osoby nabywające spadek i ich udziały. To orzeczenie po uprawomocnieniu się staje się podstawą do dokonywania wpisów sądowych np. w księgach wieczystych.

Postanowienie o nabyciu spadku można zmienić

Należy zauważyć, że obecnie przepisy pozwalają na zmianę postanowienia spadkowego w razie ujawnienia okoliczności nie znanych przy wydawaniu takiego orzeczenia. Przesłanką do zmiany postanowienia o nabyciu spadku może być pominięcie spadkobierców, unieważnienie testamentu, zastosowanie przez sąd niewłaściwych przepisów.

Jeżeli masz problem prawny skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne dla Naszych Klientów rozwiązania, 

Artykuł Stwierdzenie nabycia spadku pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Czym są opłaty za usługi wodne ?

Opłaty za usługi wodne stanowią instrument ekonomiczny służący gospodarowaniu wodami w związku zapewnieniem  możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód, zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód.

Opłaty za usługi wodne uiszcza się za:
1) pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych;
2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi;
3) odprowadzanie do wód:
a) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do
odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych
miast,
b) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast;
4) pobór wód podziemnych i wód powierzchniowych na potrzeby chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów wodnych;
5) wprowadzanie do wód lub do ziemi ścieków z chowu lub hodowli ryb oraz innych organizmów wodnych.

Dodać należy, ze opłatę za usługi wodne uiszcza się także za:
1) zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej;
2) wydobywanie z wód powierzchniowych, w tym z morskich wód wewnętrznych wraz z wodami wewnętrznymi Zatoki Gdańskiej oraz wód morza terytorialnego, kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu.

Z czego składa się opłata za usługi wodne ?

Opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości
wód pobranych. Z kolei opłata za usługi wodne za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od ilości i jakości ścieków wprowadzanych w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego.

Należy zauważyć, że niekiedy opłaty za usługi wodne będą składały się wyłącznie z opłaty stałej albo zmiennej np. w przypadku poboru wód powierzchniowych na cele rolnicze lub leśne związane z nawadnianiem gruntów nie uiszcza się opłaty stałej.

Kto i w jakiej formie ustala opłaty za usługi wodne ?

W myśl przepisów prawa wodnego organem właściwym do ustalania opłat za usługi wodne są Wody Polskie – Zarządy Zlewni.

Opłaty stałe za usługi wodne są ustalane i przekazywane w formie informacji rocznej podmiotom zobowiązanym do ich uiszczenia podając sumy za poszczególne kwartały danego roku.

Z kolei w sytuacji opłat zmiennych Wody Polskie ustalają ich wysokość w zależności od ilości poboru wody podziemnej lub powierzchniowej, ilości odprowadzonych wód roztopowych, ilości odprowadzonych ścieków z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty określonej w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Wodnej.

Ustalenie ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych lub ilości ścieków wprowadzanych do
wód lub do ziemi odbywa się na podstawie odczytu wskazań przyrządów pomiarowych lub na podstawie danych
z systemów pomiarowych. Zgodnie z przepisami prawa wodnego odczytu powinien dokonywać pracownik Wód Polskich. Należy dodać, że w powyższe urządzenia pomiarowe podmioty korzystające z usług wodnych powinny zostać wyposażone przez Wody Polskie. Do dnia dzisiejszego jeszcze nie podjęto w tym celu działań, zaś wysokość opłat jest ustalana w oparciu o dane przekazane przez zobowiązanych.

Wysokość opłat zmiennych Wody Polskie przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne, w formie informacji, zawierającej także sposób obliczenia.

Ważne

Od dnia 1 stycznia 2019 roku przy opłatach za usługi wodne za kolejne lata podmioty, którym przekazano informację o wysokości opłaty nie będą musiały uiszczać opłaty jeżeli nie przekracza ona 20 zł.

Jaki jest termin wniesienia opłaty ?

Opłatę stałą wnosi się na rachunek bankowy Wód Polskich w 4 równych ratach kwartalnych nie później niż do końca miesiąca następującego po upływie każdego kwartału.  W przypadku braku wpłaty organ wydaje decyzję w której określa wysokość opłaty stałej.

Czy od ustalonej opłaty za usługi wodne można się odwołać ?

Jeżeli podmiot, któremu przekazano informację o wysokości opłaty nie zgadza się z jej wysokością powinien złożyć reklamację. Reklamację składa  się do organu ustalającego opłatę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji. Należy mieć na uwadze, że wniesienie reklamacji nie wstrzymuje wykonania obowiązku zapłaty. W przypadku uwzględnienia reklamacji Wody Polskie wydają nową informację wraz ze sposobem obliczenia opłaty i zwraca się uiszczoną różnicę. W sytuacji nieuwzględnienia reklamacji wydaje się decyzję określającą opłatę. Ta decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. 

Niekorzystanie z pozwolenia wodnoprawnego a opłaty za usługi wodne

Niekiedy opłatą za usługi wodne może zostać obciążony podmiot, który nie korzysta już z pozwolenia wodnprawnego np. na pobór wód podziemnych czy też nie odprowadzanie wód opadowych. W takiej sytuacji niewątpliwie należy złożyć reklamacje i poinformować właściwy organ o aktualnym stanie faktycznym. Dosyć powszechnym problemem jest niekorzystanie w rzeczywistości z pozwolenia wodnoprawnego np. z powodu niezrealizowanej inwestycji i obciążanie inwestorów, którzy wcześniej uzyskali pozwolenie wodnoprawne. W przypadku braku uwzględnienia reklamacji należy skierować skargę do sądu administracyjnego.

Zobacz także:

Pozwolenie wodnoprawne w nowym prawie wodnym; 

Naruszenie stosunków wodnych;

Ocena wodnoprawna

Jeżeli masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów.

Artykuł Opłaty za usługi wodne pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Kto może żądać rozwodu ?

Każdy z małżonków może żądać rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Domagając się rozwodu małżonek może żądać ustalenia wyłącznej winy drugiego małżonka, winy obu stron bądź żądać rozwodu z zaniechaniem orzekania o winie.

Jakie są przesłanki rozwodu ?

Rozwód może być orzeczony przez sąd tylko w sytuacji trwałego i zupełnego rozkładu pożycia. Na pożycie małżeńskie składa się istnienie trzech więzi tj. więź psychiczna (uczuciowa), fizyczna oraz gospodarcza. Zerwanie wyżej wskazanych więzi i utrzymywanie się tego stanu przez dłuższy czas pozwala na przyjęcie, że doszło do rozkładu pożycia.

Czy sąd może odmówić rozwiązania małżeństwa ?

Tak. W prawie rodzinnym istnieją sytuacje w których po mimo trwałego i zupełnego rozkładu małżeństwa sąd nie może orzec rozwodu.

Rozwód nie może być orzeczony gdy:

– wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków;

– rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód i jego odmowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego;

– orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. w sytuacji, gdy jeden z małżonków jest ciężko chory.

Gdzie złożyć pozew rozwodowy ?

Pozew o rozwód składa się do sądu okręgowego w okręgu którego małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania pod warunkiem, że  jeden z małżonków nadal w tam zamieszkuje. W przypadku braku takiej okoliczności sądem właściwym będzie sąd w okręgu którego ma miejsce zamieszkania pozwany.

Co w powinien zawierać pozew rozwodowy ?

Przy sporządzaniu pozwu o rozwód należy pamiętać, że to na domagającym się rozwodu ciąży obowiązek wykazania przesłanek do rozwiązania małżeństwa. Toteż uzasadniając żądanie powód powinien przytoczyć wszystkie okoliczności wskazujące na rozpad pożycia i ewentualną winę drugiego małżonka (gdy się domaga jej ustalenia).

Co w sytuacji gdy rozstający się małżonkowie posiadają dzieci ?

Jak wcześniej wspomniano gdy z małżeństwa pochodzą małoletnie dzieci sąd będzie badał to czy rozwód nie pociągnie dla nich negatywnych skutków. Jeżeli rozwód nie wpłynie ujemnie na sytuacje dzieci sąd rozwiąże małżeństwo ale będzie orzekał również o rencie alimentacyjnej dla małoletnich, władzy rodzicielskiej oraz kontaktach z drugim z rodziców.

Należy pamiętać, że małżonkowie w kwestii związanymi z dziećmi mogą zawrzeć tzw. porozumienie rodzicielskie i przedstawić je sądowi.

O czym jeszcze może orzec sąd w wyroku rozwodowym ?

Obok rozwiązania małżeństwa sąd w wyroku rozwodowym orzeka o rencie alimentacyjnej dla dzieci, władzy rodzicielskiej, kontaktach z rodzicem. To są obligatoryjne elementy wyroku rozwodowego.

Sąd na wniosek stron zaniecha o orzekaniu o tym z który  z małżonków ponosi winę za rozkład małżeństwa. Ponadto, na wniosek jednego z małżonków orzeknie o rencie alimentacyjnej dla niego, sposobie korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania bądź o jego opuszczeniu przez drugiego z małżonka,

Należy dodać, że jeżeli małżonkowie będą zgodnie wnosić o dokonanie podziału majątku sąd majątek może podzielić w wyroku rozwodowym.

Czy małżonek może żądać alimentów przy rozwodzie ?

Małżonek, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia może żądać renty alimentacyjnej gdy znajdzie się w niedostatku. Z kolei małżonek, który został uznany za wyłącznie winnego rozkładu małżeństwa, na żądanie drugiego małżonka może zostać zobowiązany do dostarczania mu środków utrzymania, gdy na skutek rozwodu jego sytuacja majątkowa ulegnie pogorszeniu.

Przeczytaj także 

Alimenty 

Rozdzielność majątkowa 

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów. 

Artykuł Rozwód pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.

Jak ustanowić rozdzielność majątkową ?

Jeżeli istnieje między małżonkami porozumienie co do wprowadzenia w majątku wspólnym rozdzielności majątkowej mogą oni ją ustanowić przed notariuszem w drodze aktu notarialnego.

Kiedy jednak brak jest porozumienia pozostaje droga sądowa.

Należy zauważy, że rozdzielność majątkowa powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie, separacji, ubezwłasnowolnieniu małżonka, ogłoszeniu upadłości małżonka oraz ustanowieniu przymusowej rozdzielności majątkowej.

Kiedy sąd może ustanowić rozdzielność majątkową ?

Rozdzielność majątkowa może być ustanowiona przez sąd – jest to tzw. przymusowa rozdzielność majątkowa. Oczywiście żeby sąd orzekł o rozdzielności majątkowej w postępowaniu sądowym muszą istnieć ważne powody. Pod tym pojęciem należy rozumieć wystąpienie takich okoliczności faktycznych i sytuacji w których dalsze trwanie wspólności majątkowej zagrażałoby interesom rodziny i interesom majątkowym drugiego małżonka. Do tych okoliczności należą hulaszczy tryb życia jednego z małżonków, uchylanie się od zarobkowania i nieprzyczynianie się do powstania majątku, trwonienie majątku wskutek alkoholizmu, uzależnienie od hazardu czy separacja faktyczna uniemożliwiająca zarządzanie majątkiem wspólnym, prowadzenie działalności gospodarczej bez zgody małżonka.

Od kiedy może obowiązywać rozdzielność majątkowa ?

Jeżeli małżonkowie dokonują rozdzielności majątkowej przed notariuszem datą jej ustanowienia będzie data złożonych oświadczeń w akcie notarialnym.

W sytuacji orzekania przez sąd o rozdzielności majątkowej powstaje ona z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. W wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w szczególności jeżeli małżonkowie żyli w rozłączeniu.

Jakie skutki wywołuje rozdzielność majątkowa ?

Skutkiem rozdzielności majątkowej jest ustanie wspólności majątkowej, a współwłasność łączna majątku przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych.  Jeżeli małżonkowie nie chcą pozostawać we współwłasności mogą dokonać podziału majątku i znieść współwłasność. To może polegać  np. na przyznaniu niektórych elementów majątku jednemu z małżonków z obowiązkiem spłaty.

Należy zaznaczyć, że z ważnych powodów każdy małżonek może żądać ustalenia nierównych udziałów w majątku. Te ważne powody wiążą się przede wszystkim zachowaniem małżonka i jego przyczynianiem się do powiększania majątku.

Ponadto, jak wcześniej wskazano ustanowienie rozdzielności majątkowej powoduje ograniczenie odpowiedzialności za zobowiązania drugiego małżonka przez co pozwala na ochronę interesu rodzinny.

Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na konkretne pytanie albo masz problem prawny i szukasz rozwiązania skontaktuj się z nami. Każdego dnia znajdujemy korzystne rozwiązania dla Naszych Klientów.

Artykuł Rozdzielność majątkowa pochodzi z serwisu Adwokat Inowrocław - Mateusz Bernat - Kancelaria Adwokacka Inowrocław.